عکاسی معماری

زندگی در شهر یعنی تماس روزانه و همیشگی با معماری. از دوران غارنشینی تا برج‌نشینی با مصالح و معماری آغشته‌ایم. نه فقط راحتی و آرامش بلکه زیبائی و هنر را نیز با معماری توام کرده‌ایم عکس معماری نیز باید در خدمت و معرفی هم زیبائی و هنر و هم راحتی و آرامش معماری باشد. نور و روشنائی و تاریکی آن. رنگ نور. شدت نور. زاویه‌ی تابش نور و نوع نور در یکایک سوژه‌های عکاسی معماری سرنوشت نوع آن سوژه معماری را مشخص می‌کند. هر نوری نمی‌تواند نظر و خواسته‌ی مهندس و طراح را که پله‌گردان با پنجره‌های باریک و عمودی طراحی کرده نشان بدهد. یک شومینه که با چوب و سنگ طبیعی ساخته شده در ضمن فضائی بس رمانتیک و شاعرانه بوجود آورده اگر با لامپ‌های مهتابی فراوان که سقف را پوشانده عکاسی شود فضای عاشقانه‌ی ما بیشر به چلوکبابی یا پیتزا فروشی تبدیل خواهد شد. در ضمن نورپردازی این فضا با شمع که بسیار جذاب میشود کار آسانی نیست و عکاس باید دانش و تجربه‌ی زیادی در رابطه نور و معماری داخلی داشته باشد تمام رشته‌های عکاسی مانند پرتره در استودیو با اشیاء و لوازم زندگی در آتلیه‌ی عکاسی صنعتی و بسیاری عکسبردای‌های دیگر به نورپردازی و تنوع نور نیازمند میشود. ولی عکاسی معماری چه داخلی و چه خارجی بدون نورپردازی و انتخاب صحیح نور حتماً جذابیت لازم را نخواهد داشت.

 

نوشته: مسعود معصومی

ادامه نوشته

اولين عکسهاي مستند آثار تاريخي ايران

لوئيچي پشِه سرهنگي از اهالي ناپل، ايتاليا که خود عکاسي پرشور و شوق بود در 1848 به ايران مهاجرت کرد تا فرماندهي کل قواي پياده نظام ايران را بر عهده گيرد وي در مارس 1861 در نامه اي به " کنت کاوور " ضمن درخواست بازگشت به ايتاليا خاطر نشان کرد که " آلبومياز جالبترين آثار آثار تاريخي ايران که تا کنون کسي از آنها عکس نگرفته و نگارنده اولين کسي بوده که فکر آن به خاطرش خطور کرده " تهيه نموده است. در ژانويه همانسال، " پشِه " نسخهً ديگري از آلبوم را براي " ويليام اول " پادشاه پروس فرستاد. تا کنون تصور مي شد " پشِه" کهشامل نخستين عکسهاي مستند مربوط به ايران است مفقود شده است. اما اخيراً آلبومي شامل پنجاه قطه عکس، که عناويني به زبان ايتاليايي با خطي بسيار خوش در حاشيهً آن نوشته شده، در يک مجموعهً شخصي در رم يافت شد و اعتقاد بر اين است که اين همان آلبومي است که " پشِه " براي " کنت کاوور " فرستاده بود. آلبوم ديگري نيز در 1977 بهموزهً هنر متروپوليتن نيويورک اهدا شده که شامل 75 قطعهعکس است که با روشهاي چاپ سپياتون سالت و آلبومين تهيه شده است ( امضاي پشِه روي بيش از يک سوم نگاتيوهاديده مي شود ). اين آلبوم احتمالاً همان آلبومي است که او براي " ويليام اول " پادشاه پروس فرستاده بود. 

http://kanooneiranian.blogspot.com/2011/04/blog-post_02.html

کاشیکاری های دوره ی صفوی در موزه های لوور و ویکتوریا و آلبرت

این نگاره ی کاشیکاری به اندازه های 1.15 در 1.75 متر متعلق به سده ی هفدهم میلادی و ساخته شده در اصفهان است. نقش «جشن در باغ» از نقشهای مورد علاقه در نگارگری مینیاتور بوده که به تدریج در آثار هنری دیگر مانند سرامیک نیز دیده می شود.

در کاشیکاری بالا، دو شخص اصلی تصویر در بخشی از چمنزار که با گلهای مختلف احاطه شده رو به روی هم و به سبک شرقی (دوزانو) نشسته اند. همچنان که در تصویر زیر با جزییات بیشتری می توان دید، شخصی که در سمت راست نشسته، با قلم و مرکب مشغول نوشتن بر برگ کوچکی است.

در حالی که با توجه به  تصویر زیر، شخصی که در سمت چپ نشسته است، با توجه به حرکات دستش که برای بیان رسای مطلبی به حرکت در آمده،  مشغول خواندن و ادای موضوعی است.

ادامه نوشته